THAT’S
XX
Lli
boi x Basick
Lee Choul Ju x Oh SeungTeac
แนะนำฟัง that’s xx – olltii (smtm3)
https://www.youtube.com/watch?v=bIgzvSxPPK8
ผมจะปกป้องคุณอย่างถนุถนอม
เพราะผมคือหนึ่งเดียวในโลกไงละ
“โอซึงแทค .... ลุกขึ้นมาได้แล้ว”
“ฮยองไปหาไรกินก่อนเลยเหอะ ยังไม่หิววะ”
“จะให้กูพามึงไปดีๆหรือจะให้ลากไป”
อีกแล้ว....
เป็นอีกวันที่อีชอนจูปวดหัวกับรุ่นน้องที่ยังดราม่าไม่เลิก
หมอนี่เลิกกับแฟนมาได้สองอาทิตย์ ย้ำ!! สองอาทิตย์ จะอะไรหนักหนาวะ “
กูเหนื่อยแล้วนะซึงแทค”
“ผมขอโทษ”
“กูไม่ต้องการ ตอนนี้กูต้องการให้มึงทำให้แม่งทำตัวสดชื่นแล้วมาแดกข้าวต้มได้แล้ว
ฝีมือกูมีมึงคนเดียวในโลกได้แดก จำไว้ไอ้เด็กโง่” พอยกเรื่องนี้มาอ้างก็ยอมลากซากร่างของมันผ่านกองขวดเหล้าที่กระจัดกระจายเต็มพื้น
ดูท่าว่าเขาต้องจัดการให้เรียบร้อยเป็นห้องนอนของคนให้เสร็จภายในเช้านี้
ไม่งั้นอย่างอื่นจะมาอยู่แทนคนเอาได้
“ฮยอง”
“อะไร?”
“.....”
“อย่าเรียกกูสิ้นเปลือง ไม่มีไรก็นอนเฉยๆไปมึงอะ
รำคาญ” ปากบ่นรำคาญแต่ตอนนี้อีชอลจูกำลังก้มเก็บขวดเหล้าที่กองระเนระนาดตั้งแต่อาทิตย์ก่อนลงถุงดำอย่างขะมักขะเม้น
โดยมีโอซึงแทคที่นอนเซื่องซึมที่เบาะ มองชอลจูที่กำลังเคลื่อนไหวทั่วห้องคลอด้วยเสียงกระทบของขวดแก้วที่เหมือนบรรเลงให้เขามองอย่างเคลิ้บเคลิ้ม
“ผมจะหลับกับไอ้เสียงแก้วแล้ววะ”
“ก็หลับไปสิ”
“หลับอิ่มแล้ว”
“แหงสิ มึงนอนหมกอยู่แต่ในห้องมากี่วัน
นับบ้างไอ้ง่าว สัดเอ้ย! กลิ่นยี่ห้อเหี้ยนี้แรงชิบหาย แดกอะไรของมึงเนี่ย”
“อันนั้น... ซึงฮยอนให้มา... ของขวัญวันเกิด...
ปีที่แล้ว... เรากินด้วยกันที่ตรงมุมระเบียง... ผมเมา.. เธอก็เ-“
“หยุดแค่นั้นละมึง กูไม่ใช่ดีเจคลื่นyg
ไม่ต้องเล่าให้กูฟัง รำคาญ” คลื่นyg เป็นหนึ่งในคลื่นดังที่มักจะเป็นเปิดพวกฮิพฮอพ
และมีรายการชื่อดังไว้สำหรับเล่าประสบการณ์ชีวิตรัก ไม่ว่าจะรักคุด โดนตุ๊ดเมิน
ซึ่งไอ้ห่าซึงแทคดูจะโปรดปรานเป็นพิเศษหลังจากเลิกกับแฟนมัน
แถมยังร้องไห้เป็นปี่เป็นขลุ่ยเมื่อมีข้อความโดนๆจากสองดีเจบาบี้บิ กับมินิมิโน ซึ่งรายการมีประจำทุกวันศุกร์......
สัด วันนี้วันศุกร์พอดีเลยแม่ง
“ฮยอง เปิดวิทยุนะ...”
“ถ้ามึงจะเปิดไอ้รายการคลับวายจีโง่ๆนั่นกูกลับห้องก่อนละกัน”
“ผมไม่ร้องอีกแล้วน่า”
“ถ้ามึงร้องอีก...
กูจะโทรไปด่าให้เหี้ยดีเจสองคนนั่นออกอากาศเลยละกัน”
“ฮิฮิฮิฮิ ฮยองนี่.. ตลกจริงๆวะ”
ในเมื่อน้องมันหัวเราะ ....
เขาก็ยอมเป็นตัวตลกนะ...
----------------- THAT’s XX -------------------
‘สวัสดีดี๊ดีในวันสุกร์สุดสัปดาห์วันทำงาน
แม้จะรถติดไปหน่อยแต่ยังไงก็ได้ฟังเสียงบาบี้บิไปนานๆนะคร้าบบบ’
‘ รายการคลับวายจีได้เริ่มขึ้นแล้ว
เรากำลังรอเรื่องประสบการณ์จากผู้ฟังทางบ้าน ไม่ว่าจะบ้านซ้ายหรือบ้านขวา
มยองดองหรืออิแทวอน จะเหนือสุดใต้สุดก็ส่ง sms มาหาเราได้เสมอ
ข้อความโดนใจจะได้รับลายเซ็นต์จากพวกเราไปในวันเสาร์ครับผม’
‘หัวข้อ sms ในวันนี้กับปัญหาโลกแตกเหลือเกิน
ทำไมคุณถึงเลือกแฟนใหม่,มันมีอะไรดีกว่าแฟนเก่าของคุณ !
พนันเลยนะฮะคุณมินิมิโน วันนี้sms ของเราต้องลุกเป็นไฟแน่ๆ’
สัด เลือกประเด็นถูกด้วยนะไอ้เหงือก
(เคยเห็นรูปไอ้บาบี้ๆบิๆ อะไรนั่น เหงือกแม่งทะลุจอเลยไอ้สัด)
‘ สำหรับมินิมิโนแล้ว แน่นอน
มันก็ต้องดีกว่าแฟนเก่าอยู่แล้ว ไม่งั้นเราจะหาอะไรเดิมๆซ้ำกันทำไมครับ? โอะ คุณนัมแทฮยอนส่งมาบอกว่า
เพราะแฟนเก่าปัญญาอ่อน... อื้อหื้อออ ขนาดผมไม่ใช่แฟนเก่าของเขานะครับเนี่ย
เจ็บจิ้ดถึงทรวง’
‘จากคุณอีฮันบยอล
เพราะแฟนใหม่เด็กกว่าแฟนเก่า แหม่ กินเด็กอมตะนะครับคุณแอนดัพ :x oops!’
กระแดะตกใจ ไอ้สัด ป่านี้เชื่อเลยไอ้แอนดัพคงกระหน่ำไลน์ไอ้มิโน(มินิมิโนนั่นแหละ)จนพังกันไปข้าง..
“อ้าว ไอ้ฮันบยอลเปลี่ยนแฟนแล้วอ่อฮยอง?”
“เออ เปลี่ยนสองอาทิตย์ก่อน ไปสอยเด็กจิตวิฯมา
ชื่อฮันโซล ลูกครึ่งเมกา” ที่เขารู้มาก็เพราะไอ้ดัพมันไปพาไปเปิดตัวที่ผับวันเกิดไอ้โค่มัน
ตัวเงี้ยเล็กเหี้ยๆ แถมหน้าหวานชิบหาย ผิวนี่อย่างขาว
สงสัยแม่คงให้แดกซีนอนตอนเกิด “น่ารักปะ.?”
“เออ ขาวจนไฮเตอร์เรียกพี่อะ”
“อึ๋มๆปะ? สเปคไอ้ฮันบยอลมันหนิ”
“อึ๋มเหี้ยอะไรละ แฟนมันเป็นผู้ชาย”
หลังจากคำพูดเบสิคจบลงไม่ถึงหนึ่งลมหายใจ
เสียงสะอึก(น้ำลาย)ดังมาจากโซฟาที่เขาพิงอยู่
พบหนึ่งผู้ป่วยที่กำลังจะตายเพราะลำลักน้ำลายจนหน้าดำหน้าแดง “เหี้ย! นี่ผมตกข่าวจนถึงขนาดมันมีแฟนเป็นผู้ชายแล้วหรอวะ?”
“เออ หัดออกไปดูโลกบ้างมึงอะ โลกของมึงไม่ได้มีแค่ผู้หญิงเหี้ยๆคนนั้น
แต่โลกของมึงยังมีกู..”
“.....”
“เอ่อ...
แล้วก็มีไอ้พวกเหี้ยที่รอมึงไปหาที่ผับด้วย”
สุดท้าย... เขาแม่งก็ป๊อดที่สุดในโลกอะ
----------------- THAT’s XX -------------------
ความพยามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่นั่น
อีชอนจูได้เข้าใจแล้วว่าคำนี้มันเป็นยังไง
หลังจากปากเปียกปากแฉะพร่ำบอกให้รุ่นน้องที่นอนตายคาโซฟาบ้าง เตียงนอนเน่าๆบ้าง ในสุดจวบจนสามทิตย์เกือบครบเดือนมันก็ยอมออกมากินข้าวนอกบ้านกับเขา
แม้จะห่างจากคอนโดไม่ถึงหน้าปากซอยก็เถอะ “แดกๆไป ไอ้สัด มองหน้ากูทำไม”
“เปล่านี่ฮยอง....”
“ไม่อร่อย?”
“อร่อยดิ่ พี่เลี้ยงนี่หว่า ฮิฮิฮิฮิ”เขาส่ายหน้า
ไอ้เหี้ยนี่ก็ยังไม่โตเหมือนเดิม
อีชอนกูและโอซึงแทคคือเพื่อนบ้าน
พ่วงด้วยพี่ชายโรงเรียนเดียวกัน พี่ชายข้างบ้าน
รุ่นพี่ในวงการฮิพฮอพ หรือแม้กระทั่งหุ้นส่วน B&B the cholatto คลับที่เต็มไปด้วยพวกตัวฮิพฮอพระดับท็อป(มั่วสุม)สังสรรค์และขึ้นโชว์กันที่นี้เป็นประจำ
จึงทำให้เป็นสถานบันเทิงอันดับหนึ่งของเกาหลีไปโดยปริยาย...
พวกเขารู้จักกันมาทั้งชีวิต
เรียกได้ว่าลืมตาอ้าปากพูดได้ก็คำเรียกที่จำได้ก็คือคำว่าอีชอนจู หรือ โอซึงแทค
แม้ตอนนี้พวกเขาจะแยกกันอยู่ตามฐานะที่ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน(มากๆ)
แต่ไอ้ที่เขาย้ายไปนั่น ก็คือข้างห้องของโอซึงแทคเนี่ยแหละ
ยังไงๆเขาก็เป็นเพื่อนบ้านกันอยู่ดี
“พี่เคยคิดเบื่อผมบ้างมะ..”
“ไม่หนิ” อีชอนจูตอบอย่างไม่คิด “ทำไมตอบไม่คิดแบบนี้วะฮยอง”
“อะไร?”
“ก็ลองคิดดูหน่อย ผมทำให้ฮยองเบื่อหรือเปล่า
เรารู้จักมาทั้งชีวิตเลยนะเว้ย”
“แล้วไง ?”
“ก็....”
“ถ้ากูเบื่อมึง กูทิ้งมึงไปนานละ
หยุดมองหน้ากูแล้วก็แดกต๊อกในจานมึงให้หมดได้แล้ว กูจะเรียกเขาเก็บตัง”
เฮ้ อีชอนจู
หันมามองโอซึงแทคหน่อย เขากำลังยิ้มอยู่ละ...
ยิ้มกว้างมากๆด้วย
“กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ลิลบอยยยยยโอปปร้าาาาาาาา”
เพลง that’s xx ที่ไอ้อลทีนำเพลงของ
g-dragon ค่าย yg มาทำในแบบฉบับของมันโชว์รายการโชว์มี3 ซึ่งตอนนี้ลิลบอยและเบสิคเอามาเปิดการแสดงที่ร้อนแรงกว่าไฟไปแล้วสำหรับการทิ้งเก้าอี้ผู้บริหารคลับนี้ทิ้งไปเหลือเพียงฮิพฮอพตัวฉกาจของวงการทั้งคู่
Basick & Lli boi is back!!!!
เสียงกรีดร้องเต็มไปด้วยความชื่นชมและความคลั้งไคล้ยิ่งทำให้เวทีร้อนแรงอีกเท่าทวีคูณ
เสียงจากปากทั้งคู่เหมือนปืนกลที่กำลังยิงเข้าใส่ผู้คนให้เป็นบ้าไปพร้อมบีทอันหนักหน่วงพร้อมจะลุกขึ้นเต้น
วันนี้บรรดาแร๊พเปอร์ต่างขนกันมาดูเวทีคัมแบคของสองคนนี้กันจนเต็มชั้นลอยฟ้าด้านบนของคลับ
“ตำนานกลับมาแล้วพวกมึง”
“น้องฝรั่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง “ ฮันโซลยิ้มน้อยๆใส่แดอุงที่ดูเมาไม่รู้เรื่องแล้วหลังจากจบการแสดงของเบสิคและลิลบอย...
หรือที่รู้จักก็อีชอนจูกับโอซึงแทคนั่นแหละ ไม่นานก็เป็นคิวของแอนดัพและซงมินโฮ
... ดีเจมินิมิโนเจ้าเก่าประจำคลื่นyg พร้อมกันอินเครดิเบิ้ลที่มาเป็นแก้งค์กันรับความสนุกต่อจากเบสิคและลิลบอย
“ครับ?”
“น้องงงงงง ฝาาาาา หรั่งงงงงง เมียยย ไอ้
เหี้ยยยยยยยยยย ดาพพพพพพพพพ”แม้เสียงยานๆคางๆของแดอุงไม่ทำให้เวอร์นอนละสายตาไปจากเวทีร้อนเป็นไฟด้านล่างจนกระทั่งแขนโอบมาเต็มสองแขนแถมยังมีหัวมาซุกๆตรงคอเขาจนตกใจตื่นกลัว
แดอุงกำลังเมาแล้วเลื้อยใส่ฮันโซลที่ดูจะทำให้ซึงแทคและชอนจูต้องรีบมาจับแดอุงแยกกับฮันโซล
“สัดๆๆๆๆๆๆ ไอ้เหี้ยแดอุง มึง! น้องฮันโซล มานี่ครับ ไอ้ห่านี่เมาไม่ได้เลยวะ”
“ไอ้เหี้ยดัพจ้องเขม็งเลยวะ
ชิบหายแล้วไอ้ถั่วเอ้ยยย”
“อะ.. เอ่อ ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวผมบอกพี่ฮันบยอลให้...
เมื่อกี้สนุกมากเลยนะฮะ”
“ครับ ดีใจที่ชอบนะ มาบ่อยๆละกัน พี่จะได้ไม่เหงา
โอ้ย!”
“แฟนเพื่อนนะไอ้สัด”เสียงตบหัวอย่างเต็มรักของชอนจูส่งต่อไปถึงโอซึงแทคดูจากขนาดความแรงแล้วฮันโซลคิดว่าพี่ซึงแทคอาจหัวหลุดออกมาได้ง่ายๆเลยละ
“ฮ่ะๆ... พวกพี่... เอ่อ ดูเหมาะกันดีนะครับ”
“........”
“เอ่อ คือ ผม... จะพูดยังไงดีละฮะ... แบบ ดู
เหมาะกัน.. เอ่อ คงสนิทกันมากๆใช่ไหมฮะ.. อ่า ผมจะพูดยังไงดีนะ”แม้ฮันโซลจะพูดออกไปตามที่ตัวเองคิด
แต่ทั้งคู่ที่ได้ยินกลับนิ่งเฉยจนฮันโซลใจเสีย
คิดว่าตัวเองคงพูดอะไม่ถูกหูสองคนนี้เข้าจึงคิดหาคำแก้ตัวเป็นพัลวัน “
พี่สนิทกันมานาน เห็นกันตั้งแต่เกิดละ..”
“อื้ม... ใช่
เรียนที่เดียวกันตั้งแต่อนุบาลยันมหาลัย แถมยังสาขาเดียวกัน... จบมาเหมือนกันอีก”
“ระ...หรอฮะ ดีจังเลยนะครับ ...
พวกพี่เหมือนพี่น้อง... ไม่สิฮะ ที่มากกว่าพี่น้อง มองตากันก็รู้ใจ
อะไรทำนองนี้มั้งครับ” เป็นอีกครั้งที่ทั้งคู่เงียบใส่คำตอบของฮันโซล
แต่คราวนี้เกียรตินิยมจิตวิทยาจะเสียงชื่อเสียงไม่ได้
เขาเริ่มสังเกตพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงของทั้งคู่
โดยพบว่า... อีชอนจูดูลุกลี้ลุกรนกับคำพูดของเขา
และ โอซึงแทคกำลังสับสนกับคำพูดของเขา...
“บางที ผมคิดว่าพวกพี่เกิดมาเพื่อกันและกัน
แบบนี้.. อะไรทำนองนี้นะฮะ”
“ไม่หรอก/ไม่มั้ง!” ฮันโซลยิ้ม
เขาพอมองออกในความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยสายใยที่พันกันแน่นแฟ้นจนไม่มีอะไรสามารถทำให้มันขาดได้
แต่มันก็จะเบาบาง จางๆอยู่จนทำให้ทั้งคู่ลืมและนึกข้ามมันไป เท่านั้นเอง
“พี่ครับ อะไรที่มันใกล้ตัว
ลองก้มลงไปมองมันบ้างนะครับ บางทีมันอาจเป็นสิ่งที่พี่หามาทั้งชีวิตก็ได้
แต่มันอยู่ใกล้มือ ที่พี่คาดไม่ถึงเองครับ”
----------------- THAT’s XX -------------------
เด็กฮันโซลมันเหมาะกับจะไปเป็นหมอดูทำนายจิตใจมากกว่าเป็นหมอจิตวิทยาอีก
ควันบุหรี่ลอยล่องไปทั่วพื้นทีชั้นดาดฟ้าของตึกที่เป็นสถานที่ตั้งของคลับ
ลมหายใจที่พ่นออกมาเป็นควันแสดงถึงความรู้สึกนึกคิดของเขาในเวลานี้ได้อย่างดี ...
เด็กนั่นอ่านใจเขาออกได้อยู่หมัด บอกเลย
เขาเพิ่งเจอกับฮันโซลเป็นครั้งที่สอง
ไอ้เด็กนั่นมันดันรู้ดีเรื่องของเขามากกว่าคนที่อยู่ด้วยกันมาทั้งชีวิตเสียอีก
น้อยใจหรอ?
ก็ไม่ใช่ ประหลาดใจมากกว่า
ที่ผ่านมาไม่เคยมีเคยจับผมได้เลย จนกระทั่งไอ้เด็กนั่น
เรื่องที่ผม....
รักโอซึงแทค
น่าขำมั้ยละ
ไอ้อาการความรู้สึกนี้ที่ไม่รู้มันมาจากไหน
และเขาเพิ่งยอมรับมันได้เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา
แถมยังเก็บเก่งชนิดที่เรียกได้ว่าหลอกทั้งไอ้เด็กซึงแทคและไอ้พวกหน้าโง่อีกหลายๆคนได้อยู่หมัด
หลอกแม้กระทั่งแฟนเก่าของไอ้ซึงแทซึงแทคได้ดี แล้วดูไอ้เด็กฮันโซลสิ
แปปเดียวแม่งไขออกเฉย
การแสดงเขาตายด้านแล้วรึไงวะ?
“ฮยอง”
“.... ว่า”
“....... มันคืออะไร”
“อะไร..”
“ที่ฮันโซลบอก มันคืออะไร...”บุหรี่ที่เหลืออยู่เล็กน้อยถูกทิ้งลงไปที่พื้นและบดขยี้ให้แหลกคาตีน
โอซึงแทคแพ้นิโคติน เขารู้ดี เขาหันหลังให้กับซึงแทคโดยอ้างว่ามีนิโคตินเต็มปอด
หันหน้าไปคุยคงได้มีเป็นลมหามส่งโรงพยาบาลกันวุ่นแน่ “ไม่รู้สิ คิดเอง โตแล้ว”
“ฮยอง...”
“ฮยองชอบผมหรอ...”
.
.
.
“เออ”
“นานแค่ไหนแล้ว”
.
.
.
.
“ก็หลายปี”
“....”
“อึดอัดหรือไง”
.
.
.
.
“เปล่า”
“ถ้าอึดอัด ก็ขอโทษละกัน.... เพราะกูก็ไม่ใช่พี่ที่ดี...
ไม่ดิ่ ไม่เคยอยากเป็นพี่มึงเลย ไอ้เหี้ยแม่ง กูจะบอกให้นะ
ตอนที่มึงคบกับอีนั่นแม่ง แทบจะบ้าตาย ต้องมาตามดูมึงว่าแม่งเป็นยังไง มันทำอะไรมึงมั้ย
เชี่ย ประสาทจะแดก กะหาเมียสักคนแล้วเอาให้ท้องแม่งป่องไปเลย
แต่กูทำอะไรก็เห็นแต่หน้ามึง สัดเอ้ย”
“ฮยอง....”
“กูพูดมาขนาดนี้แล้วมึงไม่อยากเป็นพี่น้องกับกูต่อไปก็เข้าใจ
แต่ก็ขอให้มึงรู้ไว้ กูจะเป็นคนสุดท้ายที่ทำร้ายมึง”
“กูเป็นคนสุดท้ายบนโลกที่จะคอยรักมึง”
แรงกอดยวบโดยมีหน้าอกแบนๆอีกคนชิดแผนหลังของอีชอนจู
พร้อมกับน้ำที่ซึมผ่านไหมพรมจากเสื้อของเขากระทบเข้าที่หลัง ตอนแรกก็คิดว่าเหงื่อ แต่มันมาพร้อมกับเสียงสะอื้นที่ฟังแทบไม่รู้เรื่อง
“ขะ.... ขอ... ขอโทษ”
“หยุดร้องแล้วมึงก็พูดให้มันเป็นคนได้ละ”
“ฮึก... “
“กูแพ้น้ำตามึง
จะให้กูร้องไห้เป็นเพื่อนมึงด้วยเลยไหมละ?”
“ฮยอง... หันหน้ามานี่ ฮึก... หันมา..”
“กูบอกว่านิโคตินเต็มปอด อยากตายหรือไง”
“ผมบอกให้หันมา.... ฮึก... หัน... มา...”อีชอนจูจำใจหันหน้ามาโดยที่ยันตัวซึงแทคออกห่างก่อนจะมองหน้าที่เปื้อนไปด้วยน้ำตาและค่อยๆเช็ดให้อย่างเบามือ
“เหมือนเด็กๆเลยนะมึงอะ ร้องไห้ที่กูแอบกลับบ้านก่อน”
“....”
“อย่ารักกูเพราะสงสาร เพราะกูรักมึงที่เป็นมึง ไม่ว่ากูจะอยู่ฐานะไหน
กูไม่มีวันเกลียดมึง เข้าใจไหม?”
“ฮยอง...”
แม้กลิ่นนิโคตินที่ลอยเข้าจมูกแถมยังเข้ามาพร้อมในปากจะทำให้ซึงแทคเวียนหัวจนแทบจะร้องไห้ออกมา
แต่เมื่อจุดมุ่งหมายเขาต้องการสื่อให้รู้ว่าเขารักพี่ชายคนนี้มากเหมือนกัน
เลยเขย่งตัวจูบแม้จะไม่เคยกับผู้ชายเลยสักครั้ง แต่มันก็ได้รสจูบหวานๆตอบกลับจากผู้ชายที่รักเขาที่สุดในโลก
“แค่กๆ ... ฮึก..”
“เป็นไงละไอ้เด็กนี่ กูไม่ได้แดกหมากฝรั่ง
กลิ่นมันก็ยังไม่หาย ไปโรงบาล”
“แค่กๆ .... ขี่ .. ขี่หลังหน่อย”
“?”
“ขี่หลังหน่อย ที่รักครับ..”
ไอ้เด็กนี่.....
END <3
#บาป #เราจะบาปไปด้วยกัน
#เวลคัมทูเดอะเฮล #เป็นชิปเปอร์ที่บาปหนามาก
5555555555555555
เรือเราจะไม่จมค่ะ
แม้หนทางมันจะเข้าสู่เดอะเฮลก็ตาม <3
รักคุณพ่อและหนุ่มตัวน้อยนะก๊ะ ฮือ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
หมายเหตุ: มีเพียงสมาชิกของบล็อกนี้เท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็น