HEY
SHOW ME THE MONEY [SHORTFIC]
Andup
x Vernorn
“ไงมึง ได้ข่าวดิสเด็กจนได้เรื่อง”
ชายหนุ่มผู้ถูกเอ่ยถามเพียงหยี่ระไม่ใส่ใจก่อนจะเป่าควันสีจางออกจากปากที่เพิ่งคีบบุหรี่ออกมา
สตูดิโอขนาดกลางถูกอัดแน่นด้วยประชากรแร๊ปเปอร์อย่างอุ่นหนาฝาคั่งที่มาช่วยเขาเรื่องที่จะต้องไปแสดงโชว์แบทเทิล1:1ในวันมะรืนนี้
“ผิวกูหนา ไม่ระคายเคืองเท่าไหร่”
“แต่ก็ต้องออกโรงในไอจีนะมึง”
“เหยียดเชื้อชาติประเด็นใหญ่ชิบหาย
ที่สำคัญกูไม่ได้ทำ จะให้ด่าแม่งทำไมวะ” ถึงเขาจะปากหมา
แต่สาบานเลยว่าดิสเรื่องอ่อนไหวไม่ใช่สิ่งที่เขาจะทำแน่นอน “ดูๆไป
ไอ้เด็กเวอร์นอนนี้ หน้าหวานชิบหาย เผลอๆพอๆกับแคสเปอร์อีกมั้ง ฮ่าๆๆๆ
ไอดอลแม่งมีแต่ตุ้ด เกาหลีจงเจริญ ฮ่าๆๆๆ โอ้ย! เชี่ย เจ็บชิบหาย
เอามือหรือตีนตบกูวะ”
“ตอนนี้มือ
แต่ถ้ามึงยังพล่ามเรื่องไอ้เด็กนั่นต่อ จะกลายเป็นตีนกู”
เด็กนั่นเขาด่าได้คนเดียว จำไว้
“..........
แต่งตัวแบบนี้มึงปรึกษาค่ายหรือยังวะมิโน=_=?”
“ห่ะ ไรมึง?”
“แต่งตัวห่าอะไรของมึงเนี่ย! โคดี้ไม่มีตังค์จ้างหรอสัด”
ตอนแรกเขาจะนั่งท่องเนื้อแร๊พไปพลางๆก่อนถึงคิวตัวเองแบทเทิลในวันนี้
ก่อนจะชะเง้อคอดูคู่แบทเทิลตัวเองที่ตอนนี้ยังไม่แม้กระทั่งโผล่หัวออกมา
แต่กลับเจอมนุษย์ชุดฟ้าทั้งตัวพร้อมด้วยหมวกชมพูโง่ๆยืนยิ้มแป้นแล้นให้เขาที่กำลังถอนหายใจ
สัด หลวมตัวไปเป็นเพื่อนมันได้ไงวะ....
“เอาน่า โดเรม่อน2015ไงมึง”
“เออ =_= ไปนั่งที่ของมึงเลยไป”
“เอ้อ ได้ข่าวว่าคู่แบทเทิลน่ารักมากเลยนี่มึง
อย่าดิสน้องเขามากนะสัด” แอนดัพไม่ได้ฟังเพื่อนมากนักแต่ก็หยักไหล่ให้มิโนไปพ้นๆ
ตอนนี้ก็เกือบใกล้แบทเทิลเข้ามาทุกทีแล้ว
เขายังไม่เห็นวี่แววของไอ้เด็กเวอร์นอนเลยด้วยซ้ำ เหอะ
เป็นไอดอลเสือกไม่มีความรับผิดชอบ
“คู่แบทเทิลคู่ที่หนึ่งเชิญเข้าแบทเทิลครับ”
แอนดัพถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เขาได้แบทเทิลลำดับที่17
นี่เริ่มแบทเทิลคู่ที่หนึ่งแล้ว เวอร์นอนก็ยังไม่โผล่หน้าออกมาจนเขาพาลหงุดหงิด
“อ้าว แอนดัพ คู่แบทเทิลไม่มาหรอ?”
“ยังครับฮยอง ยังไม่เห็นเลย”
“เอางี้ ถ้าถึงคิวตัวเองแล้วคู่ยังไม่มา
ก็ชนะบายไปเลยกัน เฮ้อ ไม่มีความรับผิดชอบเลยคนสมัยนี้”เมื่อMCเดินผ่านออกไป
เขาเพียงแค่ก้มหน้าก้มตาฟังบีทเพลงและท่องเนื้อต่อไป
คู่แล้วคู่เล่าที่เขาได้ยินการเรียกจากโปรดิวเซอร์จนกระทั่งถึงคู่ที่10
เขาก็ยังไม่เห็นวี่แวว หรือแม้แต่เงาของเวอร์นอนเลย
“ขอโทษนะครับ พอจะมีเบอร์ของเวอร์นอน
หรือผู้จัดการเขาหรือเปล่าครับ”
ที่ทำไป... ก็เพราะกลัวไม่ได้แร๊ปตั้งหากละ
เขาไม่อยากเข้ารอบง่ายๆหรอกนะ
“ฮั...”
[พี่ครับ พี่จากรายการSMTMใช่ไหมครับ? ]
“ชะ..ใช่”
[ขอโทษจริงๆนะครับพี่
รถที่ผมขึ้นมาเกิดยางแตก ตอนนี้ผมกำลังรีบวิ่งสุดชีวิตไปที่สตูแล้วครับ
รอผมอีกหน่อยนะครับ ฝากบอกพี่แอนดัพว่าให้รอผมด้วยนะครับ นะครับพี่]
“อะ... อื้ม แล้วตอนนี้นายอยู่ที่ไหน”
[ตอนนี้อยู่สถานีรถไฟฟ้าxxครับ กำลังจะวิ่งมาที่สตูแล้วครับพี่ ใจเย็นๆนะครับ]
“มาเร็วๆละ คู่นายรออยู่ ไม่รีบไปก่อนหรอก”
[ครับ ขอบคุณครับพี่ โอ้ยยยย
พี่แอนดัพใจดีที่สุดเลยยยย]
วิ้ดดดดดดดดดดดดด
เสียงหวี่ขึ้นมาในหูเขาพร้อมกับหน้าที่ร้อนฉ่าหลังจากคำพูดของเวอร์นอนก่อนตัดสายที่แม้จะเอาโทรศัพท์ไกลจากปากแต่เขาก็ยังได้ยินชัดเต็มสองหู
หมอนี่เวลาไม่ได้อยู่กับเขาร่าเริงสดใสชะมัด เวลาอยู่กับเขานี่หน้าบูดเป็นตูด
ดีอย่างเดียวคือสอนอะไรก็ฟัง แค่นั้นแหละ
แต่นี่ ไอ้เด็กนี้มันชมด้วย
อ่า เขินจัง
“แฮ่กๆ ขะ..ขอบคุณครับแอนดัพฮยอง”
“อื้ม ไปทำไรมาละถึงช้า”
โชคดีที่ตอนนี้คู่ที่13อยู่
ไอ้เด็กเวอร์นอนมาถึงพร้อมเหงื่อเม็ดเป้งก่อนที่จะนั่งลงและผมก็โดยนผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าไปให้มัน
“หน้าหมดสภาพไอดอลเลยนะมึง”
“รถยางแตกครับฮยอง ขอโทษด้วยนะครับที่ช้า”
“ช่างมันเถอะ”
“มาถึงปลอดภัยก็ดีใจแล้ว”
“-/////////////-“
END
--------------------------
เอาฮากันค่ะทุกคน #ดัพนอนจงเจริญ ฮิ้ว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
หมายเหตุ: มีเพียงสมาชิกของบล็อกนี้เท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็น