วันอังคารที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

LOVE - Taeten (part B)

 "พูดแล้ว คืนคำไม่ได้นะ ชิตพล" เขาแทบไม่รับรู้อะไรหลังจากที่พยายามเปล่งชื่อของคนตรงหน้า ริมฝีปากของเขาถูกปิดทับด้วยริมฝีปากของอีกคนที่กำลังรุกล้ำความส่วนตัวมาใกล้เขา เด็กน้อยไม่รู้ประสีประสาเซ็กอย่างเขาจะสู้อะไรกับความร้อนแรงนี้ได้ "มองหน้าฉัน"

"ผม... ผมมองอยู่ อึก.... ยะ...อย่า.." ชิตพลสะดุ้งตัวเมื่อมือซุกซนของแทยงเลื่อนเข้าไปที่กางเกงนอนตัวบางและไล้มือลงไปที่ขาอ่อนของชิติพลที่กำลังบิดตัวด้วยความเสียวซ่านตีรวนในอก แทยงยกยิ้มขำเมื่อคนตัวเล็กดูไม่ประสีประสากับเรื่องนี้เอาเสียเลยก็อดที่จะแกล้งไม่ได้ จมูกโด่งก้มลงไปซอกความหอมจากซอกคอสวยพร้อมดูดดึงจนเป็นรอยสีแดงจ้ำ ใบหน้าชิติพลเริ่มงองุ้มเข้าไปอีกเพราะทั้งมือและปากของเขาทำหน้าที่ได้ดีเชียวละ

"ฉันไม่มีเจล ขอโทษด้วยนะ"

"เจลอะไร.... โอ้ย! คุณ... ฮึก แทยง ผมเจ็บ! พอ... พอก่อนได้ไหม?" ชิตพลเริ่มน้ำตาคลอเบ้าเมื่อจู่ๆมือที่ซุกซนอยู่บริเวณขาอ่อนของตนรุกล้ำเข้าช่องทางของเขา แทยงเพียงละจากหน้าท้องเรียบเนียนก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบที่ปากของอ้อยอิ่ง จูบซ้ำๆราวกับปลอบประโลมให้คนตัวเล็กหยุดเกร็งเสียที "ไม่ต้องเกร็ง"

"แต่.. แต่มันเจ็บนะคุณ... ฮึก ผม... "

"ฉันไม่ทำให้นายเจ็บแน่นอน สัญญา" จะหาว่าเขาเชื่อคนง่ายก็ย่อมได้ ชิตพลเริ่มหายสะอึกสะอื้นก่อนจะจ้องมองแทยงที่ยิ้มให้เขา ดวงตาแดงก่ำที่คลอด้วยน้ำตาพร้อมกับจมูกแดงๆที่ผ่านการร้องไห้มาทำให้เขาอารมณ์เตลิด ทำไมเป็นคนน่าแกล้งได้ขนาดนี้นะ ชิตพล "ฉันไม่ได้เตรียมเจลมา แต่สัญญาว่าครั้งหน้าจะเตรียมมานะ"

"เจลนี้มันจะทำให้ไม่เจ็บหรอคุณ" ชิตพลถามตาซื่อ ถึงแม้จะดิ้นขัดเขินเล็กน้อยเมื่อแทยงก้มลงไปถอดกางเกงนอนเขาอย่างง่ายดาย ตอนนี้ทั้งท่อนล่างเขาเหลือแต่บ็อกเซอร์ที่เขาใส่นอนไว้ แทยงระเบิดหัวเราะลั่นกับคำถามของชิตพลก่อนจะก้มลงไปจูบปากสีเชอรี่ที่บวมอิ่มจากการโดนกระทำมาหลายครา "ซื่อหรือว่าบื้อกันแน่ หื้ม?"

"ก็ผมไม่เคยนี่!" เขาทำหน้ายู่ "กับผู้หญิงยังไม่เคย ยิ่งกับผู้ชายผมไม่คิดจะมีวันนี้เลยด้วยซ้ำ"

แทยงยิ้มตอบก่อนจะก้มลงไปจูบปากอีกรอบด้วยความหมั่นเขี้ยว เขาเข้าใจแล้วว่าบางทีฉากหน้าการทำงานก็ไม่ได้บ่งบอกถึงลักษณะและจิตใจคน เขารู้จักชิตพลในฐานะเตนล์ มือปืนอันดับต้นๆของตระกูลคิมมานาน แต่ก็ไม่นึกว่าจะเป็นเพียงแค่เด็กที่กำลังกังวลเรื่องเซกส์จนร้องไห้จมูกแดงแบบนี้ "ทำตัวให้ชินละ ชิตพล"

"ไม่เจ็บนะ.."

"สัญญา" แต่จะจริงไหมก็อีกเรื่อง แทยงคิดแต่ไม่ได้ตอบไป หลังจากต่อรองกันเสร็จแทยงก้มลงจูบที่หน้าท้องเนียนและสลักความเป็นเจ้าของไว้อีกรอบหลังจากที่ค้างไว้ตั้งแต่แรก มือซุกซนเริ่มไล้ไปตามขาเนียนละเอียดราวกับปลอบประโลม ชิตพลกัดปากตนจนห่อเลือดด้วยความกลัวแต่ก็เริ่มครางด้วยความเสียวซ่านจากทั้งมือและปากของชายหนุ่มที่เริ่มรุกล้ำเขา "ฮึก.... มัน อ๊า.... เจ็บ ฮือ"

"ไม่ร้องน่า" เสียงของแทยงเหมือนจะทำให้ชิตพลหายเจ็บไปพักหนึ่ง แต่ก็เริ่มร้องอีกครั้งเมื่อแทยงเพิ่มจำนวนนิ้วเข้าไปอย่างไม่ปารณี หยาดน้ำตาสีใสกลิ้งหล่นมาจากดวงตาเป็นสายน้ำ ริมฝีปากเริ่มพูดไม่เป็นภาษาก่อนที่เขาจะรู้สึกว่าตัวเองขาดใจตายไปก่อนที่แทยงจะเอานิ้วทั้งสองออกมาจากพื้นที่ของเขา ยังไมทันที่จะเปิดปากพูดแทยงก็กำลังถอดเข็มขัดและกางเกงสแล็คของเขาทำให้ชิตพลร้องและปิดตาขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ "คุณ!!!"

"หึ อายอะไรอีกนั่น" แทยงหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นเจ้าคนบนเตียงเอามือปิดหน้าไม่มองเขาถอดกางเกงจนไม่เหลืออะไรบนตัว เขาก้มลงไปหาชิติพลก่อนพรมจูบทั่วมือที่ปิดใบหน้าไว้อยู่ "เปิดหน้าออกมา"

"ผม... ผมอาย... คุณ..."

"อายอะไร ฉันก็เห็นของนายแล้ว นายก็เห็นของฉันบางสิ" เสียงเพี้ยะดังขึ้นลั่นห้องแต่ก็ทำให้ไอเทมปกป้องดวงตาของตัวเองหายไป ชิตพลหลับตาปี๋อีกครั้งก่อนที่จะโดนแทยงจูบที่ปากอิ่มเข้าไปอีกที "มา ถึงหลักสูตรของนายบ้างแล้ว"

"คุณ!! ผมทำไม่เป็นอะ ฮือ มัน... มันต้องทำยังไง.." ชิตพลร้องไห้อีกรอบเมื่อเขาไม่รู้จริงๆว่าต้องทำยังไง บวกกับอายจนแทบจะแทรกเเผ่นดินหนีเมื่อเขาเองเป็นผู้ชายแบบแทยงแท้ๆ ยังไม่ทันที่ชิตพลจะพูดอะไรต่อชายหนุ่มก็อุ้มตัวชิตพลจนลอยหวือก่อนจะลงมาอยู่ในท่านั่งคุกเข่า "หลับตา"

"หะ.... อะ.... เอ่อ..." ชิตพลหลับตาแทนคำตอบ ก่อนที่เขาจะสัมผัสถึงสิ่งแปลกปลอมที่สัมผัสกับปากเขา ถึงดวงตาตกใจจนจะลืมตาขึ้นมาแต่มือใหญ่ของแทยงก็ปิดเอาไว้จนเขาเห็นแต่ความมืดมิด "ให้นึกเสียว่าเป็นไอติมแท่งร้อนๆละกัน"

"คุ.... อึก..." ร่างบางจะอ้าปากตอบแต่พอดีกับที่แทยงกระแทกสะโพกเข้าไปที่ปากของชิตพลพอดิบพอดี แทยงยิ้มขำเมื่อเห็นคนที่คุกเข่าเกิดอาการตกใจกับสิ่งแปลกปลอมในปาก ก่อนจะช่วยขยับสะโพกให้เคลื่อนที่ในปากของชิตพลแทนการขยับของเจ้าตัว

จริงๆเขาเองไม่ค่อยได้ทำแบบนี้กับผู้ชายมากนักยกเว่นเสียว่าคนคนนั้นเหมือนผู้หญิงจนเขาละสายตาไม่ได้ ในบรรดาคนที่เจบีเอามาประเคนให้ เขาพูดเลยว่าไม่มีใครทำให้เขาเสียวจนถึงขั้นมีอารมณ์เตลิดได้เท่ากับชิตพลที่เริ่มขยับปากตามใจชอบเองทำให้แทยงร้องออกมาด้วยความชอบใจ "อื้ม... ดีมาก... เรียนรู้ได้เร็วนะ.."

ถึงแม้ชิตพลอยากจะตอบคำถาม(บวกด้วยด่า) แต่ดวงตาที่ปิดลงพร้อมด้วยการขยับเคลื่อนที่ของตนก็ดูจะเข้ากับจังหวะได้ เขากำลังจินตนาการเหมือนกินไอติมแท่งจริงๆ แต่เป็นไอติมที่ร้อนและพองจนคับปากของเขาไม่น้อยเลยละ

แทยงเริ่มไม่ไหวจวนเจียนจะออกแม้เป็นจังหวะที่ธรรมดามากๆสำหรับเขา แต่มันไมธรรมดาก็เพราะชิติพลที่กำลังทำแบบไม่ประสีประสาแบบนั้นทำให้เขาอารมณ์เตลิดไปไกลมาก แทยงเพียงเอามือออกจากใบหน้าของชิตพลก่อนที่จะดันร่างบางราบไปกับเตียงนอนนุ่ม เขาเปิดเปลือกตาขึ้นมาก็เจอแทยงที่ยิ้มแล้วลงมากดจูบหนักที่ปากอิ่ม ก่อนจะดันท่อนแข็งของเขาไปที่ช่องทางช่องชิตพลเพื่อให้มันเปิดกว้างขึ้นกว้างนี้ โดยที่คนตัวเล็กที่ยังอยู่ในรสจูบของเขาเพียงดิ้นตัวและทุบตีไหล่เขาแทนการร้อง

เขาถอนจูบออกมาเป็นเวลาพอดีที่เขาดันท่อนแข็งเข้าสู่ร่างของชิตพล เสียงเล็กๆร้องดังทั่วห้องก่อนที่เขาจะเคลื่อนที่อย่างเนิบนาบเข้าสู่ร่างกายของชิตพลช้าๆเพื่อให้เขาได้ปรับตัว แทยงจ้องชิตพลที่น้ำตาคลอเบ้าอีกรอบพร้อมด้วยการพูดสะอึกสะอื้นด้วยความเจ็บก็อดเอ็นดูไม่ได้ ปกติเขาคงจะใส่สุดตัวไปแล้ว ไม่มามั่วอ้อยอิ่งให้เสียเวลาแบบนี้หรอก

เด็กมันน่าเอ็นดูเอง


"ฮึก คุณ... ผม... ผมเจ็บ"

"ฮึ จะเป็นผัวเมียกันอยู่แล้วแต่เรียกคุณเนี่ยนะ?" แทยงก้มลงไปจูบซ้ำอีกครั้งก่อนจะหยุดเคลื่อที่เพราะว่าตนเข้าไปลึกมากแล้ว เขาปล่อยนิ่งค้างไว้สักระยะเพื่อให้ช่องทางชิตพลคุ้นชิน ระหว่างนั้นเขาเองก็สำรวจใบหน้าที่ขึ้นสีน้อยๆด้วยความสนใจ

ชิตพลเป็นคนผิวละเอียดจนแทบเรียกได้ว่าขาวเนียน ริมฝีปากแดงเจ่อคล้ายๆเชอรี่ที่เขาชอบถึงแม้จะมีเลือดห่อไปบ้าง ดวงตาที่เรียวหรี่ที่ยังมีหยาดน้ำตาใสกลิ้งหล่นบนใบหน้าทำให้เขาละมือจากสะโพกอิ่มไปเช็กน้ำตาที่เกรอะกรัง "ขี้แยจังนะ"

"ก็ ก็ผมเจ็บ..."

"งั้นเริ่มเลยนะ" ชิตพลร้องเสียงหลงเมื่อแทยงเคลื่อนที่ แขนเล็กผวาโอบรอบคอคนตัวใหญ่กว่าทันทีที่แทยงเริ่มเคลื่อไหวเข้าออกอย่างช้าๆ แต่ก็เพิ่มความเสียวซ่านให้ตนเองและชิติพลได้เป็นอย่างดี "พร้อมนะ"

"พระ.... พร้อม อ๊า... พร้อม.. อะไรกัน อ๊าาาาา อย่าาาา" ไม่ทันแล้วที่เขาเป็นฝ่ายเปิดคำถาม แทยงเริ่มเคลื่อนไหวอย่างช้าๆก่อนเพิ่มสปีดอย่างรวดเร็วจนชิตพลตอบสนองทั้งเสียงและร่างกายไปอย่างอัตโนมัติด้วยความเสียวที่ตีรวนในร่างกาย เขายึดแผ่นหลังแทยงไว้ถึงแม้จะไม่มีเล็บแต่เขาก็คิดว่าคงจะช้ำจากแรงยึดของเขาแน่นอน "แท... แท อ๊าาาาา ยง... เบา... อ๊ะ... เบาหน่อย"

"อีกนิดนะ.." แทยงเองก็เริ่มไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ช่องทางของชิตพลที่ยังไม่เคยมีใครผ่านมามันช่างตอดรัดเขาได้ดีจนเกินไป จนเรียกได้ว่าเขาแทบจะเป็นบ้าตายกับบทรักครั้งนี้

"คุณ... คุณ.. ผม อึก... อ๊าาาา จะ... จะ อ๊ะ อ๊าาาาา" ชิตพลไม่ปฏิเสธเลยว่าเขาโครตมีความสุข ทั้งมือของแทยงที่กอบกุมแท่งของเขาให้เคลื่อนที่พร้อมกับสิ่งที่อยู่ช่องทางของเขาไปพร้อมๆกัน เตียงที่โยกสนั่นไม่ทำให้ทั้งคู่สนใจเท่ากับห้วงอารมณ์ของตนเอง เเรงกระแทกเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆพร้อมด้วยเสียงของทั้งคู่ที่ดังปนเปกันไป ก่อนที่น้ำสีใสจะไหลออกมาทั้งเขาและแทยงที่ล้มตัวลงนอนทับเขา ที่ยังไม่เอาแท่งของจากช่องทางเขาเลย "เร้าใจชะมัด ลีลาเด็ดเหมือนกันนะชิตพล"

"บ้าอะไร!" เสียงเพี้ยะดังมาจากแขนของแทยงที่โดนเข้าไปหนึ่งป้าป เหงื่อกาฬของทั้งคู่ไหลเยิ้มไม่เท่ากับใบหน้าที่เห่อร้อนของชิตพลที่กำลังหลบสายตาของแทยงที่จ้องเขาเสียละเอียด

เขินนะเว้ย!


"หึ ไปอาบน้ำไป เดี๋ยวค่อยมานอน" แทยงก้มลงไปจุ้บปากคนตัวเล็กข้างใต้ร่างก่อนจะถอดแก่นกายออกแล้วอุ้มเจ้าคนตัวปวกเปียกเข้าห้องน้ำไปชำระล้างกาย ไม่วายเดินออกมาด้านนอกห้องเพื่อโทรศัพท์หาแม่นมคนโปรด ก่อนจะผลุบเข้าไปดูชิตพลในห้องน้ำต่อ


"แม่นมครับ ถ้ายังไม่นอนฝากวานมาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้ห้องชิตพลทีครับ"



----- ไปอ่านต่อนะฮะ -----

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

หมายเหตุ: มีเพียงสมาชิกของบล็อกนี้เท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็น